elimi tuşlara koyarak ne yazacağımı düşünüyorum. ama onlar düşünmek yerine tuşlara basarak yazıyı oluşturuyorlar. karşısınıza şu anda okumakta olduğunuz yazı tamamen onların eseri benim ne bir emeğim var ne de bir suçum. masum bir adam olarak oturdum bilgisayarın başına, bahsedecek bir konum yoktu ama bakın yazıyorum işte. sanırım yavaş yavaş bir konu geliyor aklıma, evet şu an size işlerlilikten bahsedeceğim.
birkaç yıl önce müzik sevkime hiç uymasada emotional punk dineldğim bir dönem var, tamam itraf ediyorum birisinin etkisiyle dinliyordum. o dönemde my chemical romance müziksel olarak en beğendiğim emolardı, tamam itraf ediyorum birisinin etkisiyle beğeniyordum. orda güzel bir albüm ismi hala hatıralarımda o gruptan geriye kalan en büyük keywordu bırakmıştır. "shut up and play", grubun çok iyi ifade ettiği gibi artık sesin işin önüne geçtiğinin hepimiz çok farkındayız. gerekse bahaneler, yalanlar gerek se açıklamalar ya da özürler: ortada net bir işlem yokken sarfediler sözler. en acısı ise "eeee sonuç?" diye sorduğumuzda sözlerin gözlerdeki o boşluğu örtememesi.
batu