bir kapalı gök yüzüne bakıyorum bir kucağımdaki gitara ara sıra bu yazıyı yazıyorum ara sıra manic depression parcasında jimi hendrix e eşlik ediyorum
bazen de boş boş oturuyor hyatımı düşünüyorum
melankolik bir havaya girmişken hayata bana bugüne yeni bir başlanbgıç sunuyor
güneş bulutlardan sıyrıldı penceremde parlıyor şu an
ve bu güne tekrar başlama fırsatımı pink floydd dan comfortably numb la değerlendiriyorum(onur bak dememişmiydim bu şarkıda hep sen aklıma geliyorsun)
can you stand up!!!
derken çoşuyorm yazmaya ara vermeliyim çünkü 2 . solo yolda ona eşlik etmeliyim ama bırakmak yazmaktan daha zor
ve işte b u şarkı da hasretle anıyoruz seni büyük üstat
ve arkandan şu sözü iletiyoruz kalbimizden
elveda shine on you crazy diamond
bu yazıda sana yer vermek istedim neden bilmiyorum eski dostum tanışmamızın 10. yılı şerefine olsa gerek
umarım bir sonnraki yazım çok gecikmez
No comments:
Post a Comment